żylaki kończyn dolnych

żylaki kończyn dolnych Żylaki to widoczne, trwałe, odcinkowe rozszerzenie żyły lub żył układu powierzchownego. Żylaki kończyn dolnych to jedno z najczęstszych schorzeń w Polsce i na świecie. Dzięki badaniom klinicznym wyodrębniono wiele czynników ryzyka rozwoju żylaków kończyn dolnych, między innymi: płeć, ciąża, predyspozycje genetyczne, przewlekłe stanie lub siedzenie, zaparcia. Żylaki są powodem dokuczliwych dolegliwości, powodują dyskomfort, uczucie "zmęczenia" nóg, skurcze nocne, obrzęki, pieczenie. Dolegliwości nasilają się w ciągu dnia i ustepują częściowo w trakcie chodzenia lub po położeniu się. Żylaki częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. U kobiet objawy mogą nasilać się przed miesiączką. Objawy, które powinny skłonić nas do wizyty u lekarza to: bolesne skurcze mięśni, ból stóp i podudzi, tzw. uczucie ciężkich nóg, obrzęki pojawiające się najczęściej wieczorem, pajączki naczyniowe.

Leczenie żylaków kończyn dolnych

W przypadkach mniej zaawansowanych: pojedyncze żylaki, żyły siatkowate, teleangiektazje tzw.”pajączki”, najczęściej stosuje się leczenie obliteracyjne, polegające na wstrzykiwaniu specjalnych środków do chorych żył, tzw. skleroterapię. Leczenie obliteracyjne stosowane jest także jako postępowanie uzupełniające po leczeniu operacyjnym. W przypadku rozwiniętej choroby żylakowej podstawową metodą leczenia jest leczenie operacyjne. Zastosowanie odpowiednich technik zależy od zaawansowania choroby, ale również od preferencji pacjenta i chirurga.

Żylaki pierwotne i wtórne

Żylaki mogą być pierwotne lub wtórne. Żylaki pierwotne rozwijają się samoistnie, a podstawowymi przyczynami ich powstawania są skłonności genetyczne współistniejące z czynnikami ryzyka takimi jak styl życia, praca związana z długotrwałą pozycją stojącą lub siedzącą, wielokrotne ciąże, nadmierny wysiłek fizyczny itp.

Żylaki wtórne to takie, które powstają w następstwie przebytych lub istniejących stanów chorobowych powodujących permanentny zastój krwi w układzie żylnym. Najczęstszą przyczyną są przebyte zapalenia żył głębokich, po których powstaje zespół pozakrzepowy charakteryzujący się nie tylko wtórnymi żylakami, ale także obrzękami i zmianami troficznymi skóry oraz nawrotowymi, przewlekłymi owrzodzeniami zazwyczaj w okolicach kostek przyśrodkowych.

»»

Przewlekła niewydolność żylna

żylaki - przewlekła niewydolność żylna Przewlekła niewydolność żylna jest określana jako utrwalone zaburzenie odpływu krwi żyłami kończyn dolnych (dotyczy żył powierzchownych i głębokich). Przewlekła niewydolność żylna najczęściej zaczyna się niewinnie: w pierwszej fazie choroby pojawiają się teleangiektazje, tzw. „pajączki”, są to rozszerzenia drobnych śródskórnych i podskórnych splotów żylnych. "Pajączki" znajdują się najczęściej na bocznych powierzchniach ud, bocznych okolicach kolan i okolicach podkolanowych. Często pajączki są jedynie problem kosmetycznym, ale nie należy ich lekceważyć, gdyż mogą być przyczyną dolegliwości i obrzęków. Objawami przewlekłej niewydolności żylnej są również żyły siatkowate i żylaki. Nieleczona przewlekła niewydolność żylna może rozwinąć się w bardzo groźnie postępującą chorobę, doprowadzając do trudno gojących się owrzodzeń. Skuteczną metodą zapobiegania tym przykrym następstwom jest odpowiednio wcześnie wdrożone prawidłowe leczenie zachowawcze jak i operacyjne.

»»

Owrzodzenia żylne

żylaki - owrzodzenia żylne Owrzodzenia żylne są poważnym powikłaniem przewlekłej niewydolności żylnej, nieleczonych żylaków kończyn dolnych oraz zakrzepicy żył głębokich. Typowe owrzodzenia żylne zlokalizowane są powyżej kostki przyśrodkowej podudzia. Często owrzodzeniem towarzyszą już wcześniej istniejące zmiany troficzne skóry, przebarwienia, wypryski i obrzęki. Skóra wokół owrzodzenia jest zwykle zaczerwieniona, a jej stwardnienie jest spowodowane zwłóknieniem tkanki podskórnej. W miejscu gdzie doszło do zaniku naczyń krwionośnych w skórze, pojawiają się blade obszary. Zaniedbane lub źle leczone owrzodzenia prowadzą do bardzo ciężkich powikłań, a niekiedy kończą się amputacją kończyny. Owrzodzenia żylne należą do ran przewlekłych i trudno gojących się. Kompleksowa opieka nad chorym z owrzodzeniem żylnym opiera się na diagnostyce układu żylnego, w tym badaniu Dopplera i terapii przyczynowej poprzedzającej pozostałe działania lecznicze, skojarzonej z leczeniem miejscowym za pomocą np. opatrunków aktywnych.

Etapy leczenia owrzodzeń żylnych:

  • diagnostyka rany;
  • leczenie przyczynowe przewlekłej niewydolności żylnej;
  • leczenie inwazyjne (np. chirurgia żył, skleroterapia);
  • leczenie zachowawcze np.: kompresoterapia, laseroterapia, Bioptron, usuwanie wydzieliny z rany, oczyszczanie mechaniczne, hydroterapia;
  • farmakoterapia, np. leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwkrzepliwe, flebotropowe, reologicznie czynne, antybiotyki;
  • redukcja pozostałych czynników przyczynowych lub opóźniających proces gojenia rany;
  • miejscowe leczenie rany;
  • systematyczna ocena postępów gojenia rany;
  • edukacja chorego.

»»